RIP IE6

Вообичаен бон-тон е за починатиот да не си спомнуваш лоши работи. <мрчење>Но ако тоа се примени на Microsoft Internet Explorer 6, можно е и да го избришеме од сеќавање. :-)</мрчење> Почивај во мир, IE6.







Прогноза за утре: конечно ќе ја снема оваа линија код:

<!--[if IE 6]><link href="css/ie6.css" rel="stylesheet" type="text/css"><![endif]-->

Link: Microsoft Dev Team Sends Flowers to Internet Explorer 6's Funeral (Gizmodo).

Спам преведен со Google Translate

Очигледно дека новата можност на Google Translate да преведува на/од македонски јазик не се користи само за добри цели: и спамерите се сетиле дека можат нивниот текст да го преведат пред да го испратат, за со тоа да ги намалат шансите пораката да биде квалификувана како спам. Скриншотот подолу покажува еден ваков случај.



За жал или за среќа, преводот на македонски јазик кој го генерира Google Translate сеуште не е без грешки, па така лесно се препознава машинското преведување (наспроти човечкото). Во секој случај, внимание Македонци, спам пораките почнуваат да пристигаат и на македонски јазик!

Бинарно пребарување за 20 пати поефикасна администрација

Го препорачувам за читање текстот „Од TIME.mk до МВР и Влада на РМ: НАУЧЕТЕ СЕ ДА СОРТИРАТЕ“, кој го напишал др. Игор Трајковски, инспириран од бескрајната неефикасност (by design, да бидеме попрецизни) на службите кои издаваат лични карти. Ниедна скапа реклама во медиумите или популистичка изјава на политичар не може да биде повистинита и поотрезнувачка од шокот кој граѓаните го добиваат од третманот на администрацијата, тој наш преплатен паразит, тој шалтерски тумор кој ќе нè доцркне кај да е.

И после 7 часа чекање, туркање и дерење, влегов и го видов остатокот од проблемот кој е уште пострашен од тоа што се случуваше надвор. Како прво работеше само еден шалтер. ЕДЕН. (ова е во МРТВ, главниот влез) Во него имаше двајца вработени кои тешко го зборуваа официјалниот јазик на државата, македонски. Колку правилно и брзо го читаат не знам, можам да претпоставам. Го спомнувам ова не дела имам против нив, туку дека тоа драстично влијае на нивната ефикасност и точност во работата. Едниот ги пребаруваше личните карти за машки, другиот за женски. Тројца ги дадовме ливчињата. По толку не пуштаа внатре. Додека го добијам негативниот одговор, беа потребни 35 минути. Навистина тешко ми е да смислам систем кому би му биле потребни 12 минути (ете по 12 мин нека бидат за секој од нас тројца) службеникот да го најде документот. Колку треба да бидат неписмени, необразовани, не знам више какви не, за да сите документи на буквата "Т" ги лупнат во една кутија и ги пребаруваат еден по еден, за секој човек кој има презиме кое почнува на "T". И го гледав службеникот, стои таму во собчето и врти низ документите, 15 минути. Сега постојат две варијанти, дали тој што му ја наполнил кутијата е имбицилот или пак службеникот не го истренирале како што треба, или го, но овој немал капацитет да го запамти методот на пребарување.

Само што го прочитав описот на гужвите и чекањето, веднаш ми текна на уште еден феномен кој секоја година ги остава затечени вработените од овојпат друга служба, Министерството за образование: тоа се оние маратонски турканици за студентски кредити. Кој бил таму, знае за што зборувам.

Но, од друга страна ќе се запрашаш: па ако не работат толку „пешки“, како ќе се оправда превработувањето во администрацијата?