Вероучение не е за нас

Вероучение или веронаука е најновиот „образовен“ експеримент на нашите политичари врз нашите константно реформирани транзициски деца. Мое цврсто убедување е дека верата и науката не одат заедно и дека воведувањето веронаука во јавното образование значи силување на базичните принципи врз кои стојат науката и образованието, особено на методите за доаѓање до научни вистини. Второ, во едно мултиконфесионално општество, веронауката ќе значи продлабочување на јазот помеѓу двете поголеми вери и кај идните генерации.

Освен тоа, модерните религии се во СЕРИОЗНА конфронтација со современата наука, а некои „свети“ книги во себе содржат тешки, ама баш тешки глупости, и ова го мислам од многу аспекти, не само „фактографски“, односно историски утки или фантастични приказни.



Да не се разбереме погрешно, не се обидувам да му бранам на никого да ја практикува својата вера, напротив, би му помогнал на секого кој мисли дека е спречен во тоа свое човеково право. Но, практикувањето на верата треба да е интимна, внатрешна и душевна активност, НЕ похристијанчување или муслиманизирање на граѓанството, активности кои сеуште се толерираат (па дури и охрабруваат) во некои од современите општества. Секој кој смета дека децата треба да му живеат со некаква религиозна духовност, може да ги носи на места одредени за тоа: во црква, во џамија, синагога или друг храм, или самиот да им пренесува знаење, односно да им обезбедува материјали за учење.

Понатаму, ако навистина има голем број родители кои сакаат децата *во училиште* да им учат за нивната религија, логично е да се претпостави дека тој нов „пазар“ ќе предизвика отворање „религиозни“ приватни основни или средни училишта, тренд кој може да се забележи во земји како САД, на пример. Ваквата иницијатива ќе биде чисто приватна, па со тоа нема да се наруши секуларноста на државата.



Сепак, кога веќе ги спомнуваме ваквите училишта кои балансираат меѓу науката и фантазијата, треба да се има во предвид дека некои повисоки образовни институции можат да НЕ ги признаваат знаењата стекнати во нив. На пример, пред две недели судот во Калифорнија одлучи дека University of California има право да не ги признава предметите „наука“ и „историја“, ако истите се изучувани во „религиозно“ средно училиште. На судењето научниците од овој најпрестижен во светски рамки универзитет докажале дека тие училишта предавале како научен факт материја која не ги задоволува научните методи и е во контрадикција со современите научни теории.

Оваа судска одлука би требало да заѕвони ѕвончиња и во главите на македонските теократи кои се инсталирани во кожните фотелји на Министерството за образование.

Browse All Topics: Македонија, забава, софтвер, политика, Интернет, наука, видео, економија, право, музика, комуникации, технологија, фотографија, образование, екологија, букмарклет.